Moonlight Serenade
Muzyczny podpis orkiestry Glenna Millera: liryczna melodia i charakterystyczne prowadzenie sekcji saksofonów, które stało się wzorcem „eleganckiego” brzmienia big bandu.
Każdy z poniższych tytułów to część kanonu Złotej Ery Swingu – z historią zakorzenioną w Broadwayu, Hollywood oraz tradycji wielkich orkiestr jazzowych.
Muzyczny podpis orkiestry Glenna Millera: liryczna melodia i charakterystyczne prowadzenie sekcji saksofonów, które stało się wzorcem „eleganckiego” brzmienia big bandu.
Pierwotnie marsz z XIX wieku – w swingowej aranżacji orkiestry Millera zamienia się w widowiskowy numer koncertowy, pełen energii i błyskotliwej orkiestracji.
Najsłynniejszy „swingowy hymn” epoki big bandów. Nagranie orkiestry Glenna Millera stało się światowym przebojem, a utwór do dziś jest symbolem Złotej Ery Swingu.
Jeden z największych hitów swingowych lat 40., rozsławiony przez orkiestrę Glenna Millera w filmie Sun Valley Serenade. Lekkość, rytm i charakterystyczny „train groove”.
Filmowy przebój epoki – pełen wdzięku swing, znany z produkcji Orchestra Wives. Klasyczny przykład big bandu w hollywoodzkim wydaniu.
Dynamiczny standard inspirowany numerem telefonu hotelu Pennsylvania w Nowym Jorku – miejsca związanego z historią wielkich orkiestr swingowych. Rytm, drive i charakterystyczna motoryka.
Popularna piosenka okresu II wojny światowej – wykonywana m.in. przez orkiestrę Glenna Millera i The Andrews Sisters. Lekka, nostalgiczna i niezwykle „epokowa”.
Ikoniczne dzieło muzyki amerykańskiej XX wieku – pomost między klasyką a jazzem. W wersji na big band (aranżacja Gordona Goodwina) nabiera nowoczesnej energii i koncertowego rozmachu.
Jedna z najpiękniejszych ballad Gershwina – natychmiast stała się standardem jazzowym. Liryka, elegancja i „broadwayowski” blask w big bandowym brzmieniu.
Subtelna, romantyczna kompozycja – klasyka wokalnego repertuaru amerykańskiej piosenki. W aranżacji big bandowej zyskuje aksamitną orkiestrację i szlachetną dramaturgię.
Standard o wyjątkowej „piosenkowej” lekkości, chętnie wykonywany przez wokalistów i instrumentalistów jazzu. Idealny balans melancholii i uśmiechu – esencja Gershwina.
Jeden z fundamentów historii jazzu: progresja harmoniczna utworu („rhythm changes”) stała się bazą dla setek standardów i improwizacji. W big bandzie – czysta energia i rytmiczny puls.
Jedna z najsłynniejszych kompozycji Portera: odważna jak na swoje czasy, dziś – absolutny standard jazzowy. W big bandzie brzmi dramatycznie, z wyrazistym pulsem i charakterem „nocnego miasta”.
Piosenka o wolności i przestrzeni – inspirowana amerykańskim folklorem i wyobrażeniem Dzikiego Zachodu. Przebój lat 40., który znakomicie „nosi się” w swingowym tempie.
Klasyka filmowej elegancji: piosenka napisana do High Society i spopularyzowana m.in. przez duet Bing Crosby & Grace Kelly. W big bandzie – czysta „gala vibe”.
Słynny numer musicalowy w swingowej odsłonie – publiczność kocha go za rytm, humor i refren, który „wchodzi” od pierwszych taktów. Świetny kontrapunkt dla lirycznych ballad programu.